23 - 25 październik 2026. Tadek, Misiu, Jarek, Tajemnik, Piusiu, w tym dwóch rowerzystów
Kryptonim wycieczki (tradycja nadawania dość świeża) to "Jesienna Fatra". Na siedzibę obieramy ośrodek szkoleniowy w Czarnem zwany OSW "Radocyna". Załogę obecnie stanowią Kierownik Rysiek Winiarski, miły gość, choć nie do końca ogarnięty, oraz dwie "dziewczyny", z których jedna okazała się zbyt pyskata, a druga zbyt dupiasta. Na miejscu jesteśmy przed 15., więc z dziesiątek możliwości wycieczek wybieramy najkrótszą (4km w jedną stronę). Ruszamy w górę Wisłoki. Kilkaset metrów od Ośrodka rozpoczynała się kiedyś dość duża (800ha) wieś Radocyna. Wąska początkowo dolina rozszerza się, na byłych polach łąki i pastwiska, na rzece tamy bobrowe. Przechodzimy bród na Wisłoce i za chwilę, dochodzimy do ukrytej przemyślnie w zaroślach "wiaty turystycznej".
Dygresja: W miejscu tym, kiedyś stał wiatrak. Dla zdziwionych faktem budowania przez Łemków wiatraków w lesie podaję, że przed wojną nie było w okolicy nawet krzaczka. Jak również na odległej o 300m przełęczy pod Dębim Wierchem. Musiało przez nią wiać jak na dworcu w Kielcach. Wtedy w Radocynie było mniej lasów niż w Wojkowicach. (Obecnie 80% terenu wsi jest zarośnięte.)
Rozpalamy ognisko, smażymy kiełbasy, pijemy piwo, mamy też coś słodkiego. Wszystkie te czynności wykonujemy z należytą ostrożnością, gdyż wiata leży na terenie rezerwatu "Źródliska Wisłoki". Wracamy już po ciemku, a Piusiu ratuje Tajemnikowi życie oddając mu jedną ze swoich czołówek.
Sobota Mimo mocno nadszarpniętego wieczorem zdrowia postanawiamy zrealizować plan max. Ustalamy miejsce spotkania w okolicy cmentarza we wsi Lipna i szykujemy się do wyjścia. Tymczasem, w trakcie przygotowań pojawiły się poważne problemy: bateria wyjęta z rowera do naładowania, po ponownym włożeniu nie dawała oznak życia. Standardowa naprawa polegająca na kilkunastokrotnym wyjęciu i włożeniu nie pomogła. Pomysł jednego z uczestników, aby pałować rower do skutku został odrzucony. Konsultacja z serwisem też nic nie dała. W końcu jednak myśl inżynierska zwyciężyła i rower odżył. Piechurzy ruszają zboczami Małego Beskidu 634m, a potem grzbietem w stronę Lipnej. Rowerzyści kierują się do Wołowca,drogą nieoczywistą tzn. przez masyw Żydówki 677m. wykonując 200m podjazd i takiż zjazd. W Wołowcu skręcamy w drogę leśną, która najpierw biegnie dol. Jasiołki, później zboczem wzniesienia Obszar 686m. doprowadza do szosy Jasionka - Krywa w okolicy cerkwi. To dopiero 13km. trasy, ale Tajemnik, rozpoznawszy u siebie objawy agonii postanawia opuścić wycieczkę i szosą przez Jasiołkę udać się do Ośrodka. Misiu kontynuuje wyprawę. Po pół godzinie jest już w górnej części Lipnej, Tajemnik jest w trakcie zjazdu do Czarnej, a trójka piechurów rozpoczyna imprezkę. Za chwilę dojeżdża Misiu i bierze w niej skromny udział. Po dwóch godzinach program spotkania wyczerpał się. Na zboczu za miejscem po byłej cerkwi znajduje się cmentarz parafialny, a wyżej cmentarz wojenny. Wyżej iść nie można z powodu wielkiej ilość wilczych dołów oraz rowów przeciwczołgowych (do których łatwo wpaść, lecz samodzielne wyjście jest niemożliwe). Wobec tego wszyscy udali się szosą do Ośrodka w Radocynie.
Wyniki: piesi 9km suma podejść 270m, Tajemnik 20km podejść 490m., Misiu 24km podejść 600m,
Po powrocie rozpoczęła się dalsza część imprezy, dla której nazwa "dożynki" będzie adekwatną. Towarzyszyła jej muzyka doskonale wpasowana w szum beskidzkich lasów, nostalgię i zadumę jesienną. Na koniec Tadek postanowił uraczyć nas monodramem w swoim wykonaniu. Niestety, nie ustrzegł się pewnych dłużyzn i może dlatego większość widzów usnęła w trakcie przedstawienia.
Niedziela Ranek wita nas bezchmurną pogodą. Przy śniadaniu ustalamy trasę ostatniej wycieczki. Metę tzn. ognisko zaplanowaliśmy na przełęczy między wsiami Długie i Wyszowatka. Można tam dojść przez Radocynę i grzbiet Dębiego Wierchu , obok rozlewisk powstałych na skutek osuwisk na jednym z potoków źródłowych Wisłoki. Lasy Państwowe oznaczyły tą trasę zielonym znaczkiem. Aby wyrównać mniej więcej czas przybycia na metę, kolarze jadą dokoła, przez Nieznajową, Rozstajne i Grab. W Nieznajowej przekraczamy Wisłokę I szutrową drogą dojeżdżamy do asfaltowej szosy biegnącej z Krempnej na Słowację. Tuż przed nią wpadamy w zasadzkę strażników Magurskiego P.N. Pytają o jakieś bilety, chociaż jesteśmy na publicznej drodze. Jedziemy asfaltem na południe, cały czas pod silny wiatr, a po 8km skręcamy w dolinkę w której leży Wyszowatka - kilka domów i obory po byłym PGR. Zatrzymujemy się w górnym końcu wsi, przy wiacie na przełęczy. Z trudem rozpalamy ognisko. Po pół godzinie przychodzi piesza trójka, w tym dwóch żywych. Smażymy kotlety i kiełbasy. Po 14. gasimy ognisko i ruszamy w dół przez Długie, a po godzinie żegnamy OSW Radocyna.
Piesi 8km, 170m podejść, kolarze 18km, 250 podjazdów.
KONIEC.

POWRóT